26
kwi-2015

Tam, gdzie duchy Maorysów zmierzają do domu

Kiedy duch Maorysa zmierza do swojego domu po śmierci, schodzi po korzeniach starożytnego drzewa kahika,  zwanego Te Aroha. Drzewo rośnie schowane wśród skał na Te Reregna Wairua (Cape Reinga) – najbardziej wysuniętym na północ punkcie Nowej Zelandii.

Cape Reinga - miejsce spotkania Morza Tasmana i Pacyfiku

Cape Reinga – miejsce spotkania Morza Tasmana i Pacyfiku

Schodząc do underworldu

W Te Reinga Wairua duchy schodzą do podziemnego świata, by kontynuować swoją podróż do Hawaiki – duchowego domu Maorysów. Tak wskazał Kupe,  najatarszy ze znanych podróżników maoryskich. To on, podróżując ze wschodniego Pacyfiku, zobaczył punkt, z którego jego ludzie mogliby powrócić po śmierci do Hawaiki. Nazwał je Te Rerega Wairua, czyli miejsce zetknięcia lazurowych wód Morza Tasmana i błękitu Pacyfiku. Dla Maorysów te niezwykle burzliwe wody okalające półwysep to miejsce, gdzie męski bóg morza Te Moana Tapokoppko a Tāqakk spotyka boginię mórz Te Tai o Whitireia. Zderzanie się potężnych fal i wirujące wody to nieustanny taniec kobiety i mężczyzny – symbol kreacji nowego życia.

Tutaj T. W. Ratana usłyszał "atua peruperu" - zawodzące pieśni duchów umarłych

Tutaj T. W. Ratana usłyszał „atua peruperu” – zawodzące pieśni duchów umarłych

Wzgórze duchów

Także wzgórze na półwyspie ma wyjątkowe znaczenie dla maoryskiej kultury. W 1928 T. W. Ratana, założyciel kościoła maoryskiego, ze wzgórza naprzeciwko usłyszał „atua peruperu” – zawodzące pieśni duchów umarłych, które przekraczały Te Ara Wairua (duchową ścieżkę) i zmierzały do duchowego domu. Od tej pory wzgórze jest nazywane Atua Peruperu a wiadomość Ratana o jedności i społecznej sprawiedliwości przyniosła mu tysiące naśladujących – jego kościół jest dziś silnie obecny w maoryskich społecznościach.

Pod wzgórzem znajdują się dwa źródła – etapy przejścia Te Ara Wairua. Jedno z nich, znane jako Te Waiora a Tāne (żywe wody the delty Tāne), reprezentuje oczyszczenie ducha zmarłego. Woda używana podczas ceremonii pogrzebowych w całej Nowej Zelandii znana jest jako te waiora Tāne. Drugie źródło nosi nazwę Te Wai Whero o Rata. Jesli duch wypije te wodę, zostanie przeniesiony do duchowego świata. Jeśli nie – powróci do świata żywych.

Tutaj męski bóg morza Te Moana Tapokoppko a Tāqakk spotyka boginię mórz Te Tai o Whitireia

Tutaj męski bóg morza Te Moana Tapokoppko a Tāqakk spotyka boginię mórz Te Tai o Whitireia

Wielkie światło

Geograficzne położenie Cape Reinga stało się naturalną przyczyną zbudowania tutaj latarni morskiej – u styku dwóch wielkich wód, Morza Tasmana i północnego Pacyfiku. W wieży o wysokości 10 metrów i 165 m n.p.m. światło zaświeciło po raz pierwszy w maju 1941 roku. Sygnał świetlny wydobywa się co 12 sekund i może być widoczny nawet z 35 km. Jak przystało na Nową Zelandię 50 -Watowa lampa pracuje na baterie zasilane energią słoneczną. Dziś niestety w latarni nie ma już latarnika, ale światło w niej płonące ma także wymiar duchowy. Jak cały półwysep, latarnia ma także ogromne znaczenie dla kultury i historii Maorysów. Niektórzy dostrzegają w niej pełnienie przepowiedni T.W. Ratana, który w 1928 roku przybył z pielgrzymką do Te Rerenga Wairua. Podczas tej wizyty przepowiedział, że z tego miejsca wielkie światło pewnego dnia zapłonie dla świata. A wyobraźnia milionów ludzi na świecie została pobudzona do zobaczenia tego wyjątkowego miejsca.

Z tego miejsca wielkie światło pewnego dnia zapłonie dla świata

Z tego miejsca wielkie światło pewnego dnia zapłonie dla świata

0

 likes / 0 Komentarze
Lubisz? To polub!

Ciekawe? Skomentuj!


Kliknij na postaci, aby przewinąć

Archiwum

> <
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec